Expeditie Zupansic

Expeditie Zupansic

Bevroren oevers, ijskoude nachten en de kachel op de hoogste stand. Klappertandend naar je hengels staren terwijl de lucht strak blauw is, er geen zuchtje wind staat en de dauwdruppels in je tent langzaam veranderen in ijs.

Strategy Expeditie 5773
Het zou een onvergetelijke sessie worden!

Als ik eind december een telefoontje krijg van meneer Sommerville, verandert mijn al zo leuke kerst in een spetterende kerst! Ik mag op mijn favoriete water in Frankrijk komen bailiffen gedurende de maanden januari, februari en begin maart. De feestdagen vliegen voorbij, en voordat ik het weet zit ik op 3 januari al aan de oevers van een Frans meer. Ik weet dat het de aankomende tijd behoorlijk koud gaat worden, maar dit weerhoudt mij er niet van om toch de lijnen nat te maken. De lucht is strak blauw, de sterren staan aan de hemel en er staat geen zuchtje wind. Het kwik daalt dan ook naar -8 en zorgt ervoor dat ik al vroeg mijn slaapzak in kruip. Zoals verwacht blijft het de eerste nacht zeer stil in mijn campement. Er lopen zelfs geen ratten en de bever laat zich ook niet zien.
Als ik smorgens uit mijn tent kruip, en de slaap uit mijn ogen wrijf, zie ik dat de helft van het meer bedekt is met een dun laagje ijs. Ik kan de lijnen niet meer opnieuw uitvaren, dus geef ik ze nog eens 24 uur de kans om een vis te verschalken. De tweede nacht verloopt niet veel beter, en is dusdanig koud dat ik de kachel s´ nachts op de waakvlam heb laten branden. De vissen hebben nog geen zin, en de watertemperatuur daalt snel richting de 4 graden. Waar ik al bang voor was, is nu gebeurd. Het hele meer is dichtgevroren, en mijn lijnen zitten muurvast in het ijs. Het ijs is zelfs zo dik, dat ik met mijn waadpak het water in moet om mijn lijnen ijsvrij te krijgen.

Strategy Expeditie 5772
Het water is dichtgevroren, de hengels blijven op hun plaats liggen.

Het zonnetje schijnt lekker in de vroege ochtend, en dit is voor mij als natuurliefhebber de kans om wat prachtige platen te schieten. Tijdens mijn ronde om het meer, om te kijken of alles in orde is, zie ik tot mijn grote schrik dat er een raam is ingegooid van het chalet. Op het complex staat een groot chalet waar de eigenaar in slaapt als hij aanwezig is. De slimmerikken hebben de trap van de voorkant naar de achterkant gesleept, om zo via het raam naar binnen te kunnen. Gelukkig heeft de Engelsman Neechs een sleutel van het chalet, en samen maken we de schade op. Er blijkt niets weg te zijn, en zelfs de TV hebben ze achtergelaten op de grond. Het raam word dicht getimmerd met grote houten triplex platen, en mijn weg naar het chalet wordt weer vervolgd. Omdat dit een halve dag in beslag heeft genomen, besluit ik met de kippen op stok te gaan.

Maar rond een uur of 20.00 begint Kyra te blaffen en rent de tent uit. Als ik even later naar buiten ga om te kijken wat er aan de hand is, zie ik Kyra niet meer. Minuten later hoor ik haar vanaf de overkant blaffen .... BANG!!! Uit het niets klinkt er een geweerschot! Ik gris een bankstick van het dak van mijn auto, en zet het op een lopen. Als ik bij het chalet aan kom zie ik dat het raam weer geforceerd is en de trap weer onder het raam staat. Kyra is nergens te bekennen, en ik hoor haar ook niet meer.

Strategy Expeditie 5777
Kyra houdt de wacht en ik vertoef vanaf nu in het chalet.

Ik open de deur van het chalet, en wie zit daar zielig naar mij te kijken met haar muil vol bloed ? Kyra! Volgens de Gendarmerie is ze via het achterraam naar binnen gesprongen, heeft ze een van de overvallers gebeten, en hebben ze een geweerschot gelost om haar bang te maken. Er wordt een bloedmonster van het bloed op haar gezicht genomen, en de Gendarmerie verdwijnt weer in het donker.Na een telefoongesprek met de eigenaar besluit ik om in het chalet te gaan slapen, voor het geval ze op het idee komen het nog eens te proberen. Na een grondige schoonmaak beurt, en het kopen van een nieuwe elektrische kachel, kan ik heerlijk in het chalet vertoeven.

Na ruim een week, is het ijs zo dik geworden dat ik eroverheen kan lopen. Elke dag zaag ik een stuk uit het ijs met de kettingzaag om te checken hoe dik het is. De weersveruitzichten zien er gelukkig goed uit, en op dag 19 kan ik eindelijk weer een hengeltje uitvaren. Maar zoals verwacht blijft het angstvallig stil. Er is een behoorlijk NO wind op komen zetten, en laat mij daarom in een uithoekje van het water vissen om uit die koude wind te blijven. De temperaturen zijn redelijk te noemen met een graadje of 6. Maar de watertemperatuur is nog maar 2 graden, en dat belooft niet veel goeds. Mijn gevoelens kloppen, als ik drie nachten gevist heb op drie verschillende stekken, en geen piep heb gehad.. Geen enkele stek levert vis op, en het kwik gaat weer richting het vriespunt. Het meer begint weer te bevriezen, en als het s´ nachts -12 wordt en mijn deur van de bivvy zit vastgevroren, ga ik toch maar weer in het chalet vissen. Het is inmiddels eind januari en ik heb tot nu toe slechts vijf nachten kunnen vissen. Het meer ligt weer compleet dicht, en dit keer behoorlijk ook ! Na 5 dagen keihard vriezen heeft het ijs een dikte van ruim 12cm bereikt, en kan ik zowat schaatsen op het meer.

Strategy Expeditie 5774
Het ijs bereikt de dikte van 12 cm en het vissen is voorlopig niet mogelijk.

De dagen vliegen voorbij en ik verveel me stierlijk. Af en toen kan ik een boom gaan wegzagen die door de harde wind op het pad is gevallen. Gelukkig vind ik in de winkel een geschikte satelliet kabel, en weet ik na wat stuntwerk de kabel aan de satelliet te koppelen. 

Helaas slaat het noodlot toe, en beland ik door mijn gezondheid twee dagen in coma op de Intensiv Care. Mijn ouders moeten noodgedwongen naar Frankrijk komen om op Kyra te passen. Achteraf gezien vonden ze dit helemaal geen straf, en hebben ze genoten van hun verblijf en de natuur om hun heen. Het chalet staat namelijk midden in het bos, tussen de uitlopers van het meer in. Het enigste dat je hier hoort zijn de vogels en andere dieren die hier leven. Als ik weer wat opgeknapt ben vertrekken mijn ouders weer richting Nederland, en blijf ik alleen achter met Kyra.

Strategy Expeditie 5775
Omgewaaide bomen opruimen hoort ook bij het bailiffen.

Februari, de gouden maand ?
Hehe! Na twee weken lang knarsentandend langs het water te hebben gelopen is het ijs eindelijk weg. Ik heb een hele voorraad rigs klaar liggen, en ik kan niet wachten om ze te gaan gebruiken.Omdat ik vorige winter goed gevangen heb op de ZW kant van het water, besluit ik ook nu weer om daar te starten met vissen. De rigs gaan single hookbait te water, en het wachten kan weer beginnen. De temperaturen zijn aangenaam, en het ziet er gelukkig naar uit dat het voorlopig niet meer gaat vriezen. Zelfs de luchtdruk is uitstekend nu. Toch kan ik de hele week in één zin samenvatten. Doodse stilte!

Ik heb de hele week geen vissen zien springen, draaien of zwemmen. Zelfs als ik in de boot stap en het hele meer rondvaar zie ik geen enkel teken van leven. Het water is zo helder dat ik bijna overal de bodem kan zien, zelfs op een diepte van +/- 4m. Dit werkt natuurlijk ook niet echt in mijn voordeel. Dan maar zorgen dat alles tegen de bodem genageld ligt. Flying backleads en putty op de leader/hoofdlijn zorgen ervoor dat alles netjes tegen de bodem ligt.

Langzaam aan beginnen mijn plannen te veranderen. Alles was zo mooi uitgekiend van te voren, en alles wat ik doe valt in het water. Bollen werken niet, tijgers werken niet, en zelfs de oude vertrouwde mais werkt niet. Wat moet ik nou nog doen dan? Die vraag wordt beantwoord op 8 februari. Op het nieuws waarschuwen ze voor orkaan Tatjana. Windstoten van 120km per uur, en een behoorlijk onweer dat klaar hangt om naar beneden te donderen. Als de avond valt, ben ik als een gek achter mijn spullen aan het aan rennen. Schepnetten hangen in de bomen, en mijn onthaakmat dobbert richting overkant. Als ik eenmaal alles verzameld heb, besluit ik toch om mijn Gladiator het wilde westen in de sturen. De boot klotst als een gek over de hoge golven, en binnen een uur weet ik alle lijnen op hun plek te krijgen. Ik ben werkelijk drijfnat, maar alles ligt spot on ! Mijn beetmelders staan uiterst ongevoelig, maar het gepiep gaat onophoudelijk door. Rond 06.00 veranderen een aantal piepjes in een run, en ik sta binnen luttele seconden met een hoepelkromme hengel in mijn handen. Yes! Eindelijk een tegenstander aan de lijn, en die tegenstander weet niet van opgeven. Als ik hem geschept heb, zie ik dat het schepnet wat aan de kleine kant is. Of zou de vis wat te groot zijn soms?

Strategy Expeditie 5778
Er zit iets groots in mijn net!

Op dit moment kom ik erachter dat het niet altijd even handig is om alleen te gaan vissen ! Als ik de vis uit het water wil tillen, ga ik bijna door mijn rug heen. Na wat gedoe en geklungel krijg ik de vis uiteindelijk toch aan de weegklok. De unster bevestigt een nieuw PR van 27.1KG en laat mij de rest van de dag op een roze wolk zweven. Zouden de vissen dan eindelijk beginnen te azen ? Ik probeer het nog drie nachten op die stek, maar de aanbeten blijven helaas uit. Hmmmmm, zijn ze weer weg, of was dit een toevalstreffer?

Strategy Expeditie 5776
Wat een beloning, ruim 27kg!

Ik ga verschillende stekken bevissen die overdag in de zon en in de ZW wind liggen, maar ook dit levert geen enkele vis op.Gelukkig krijg ik in de weken die daarop volgen gezelschap van Frans. Onze relatie is weer verzoend en samen proberen we een vis machtig te maken. Hij vist op de rivier de Yonne, en ik op het meer. Tijdens onze zoektocht naar vis, vinden we enkele vissen onder een hoop takken zooi. Een dikke voorslag gaat op de molen, en de lijnen worden secuur uitgevaren onder een omgevallen boom. Vreemd genoeg blijft het die nacht stil. We hebben de vissen zien liggen tussen de takken, maar ze willen simpelweg niet vreten. Dan ga ik het anders aanpakken. Een single fluo pop-upje op mijn ‘Fat Lady Rig’ wordt opnieuw tussen de takkenbende gedropt zonder bij te voeren. Al snel krijg ik een piep op mijn rechtse hengel. Als ik naar buiten ga om te kijken, volgen er weer twee piepen en mijn lijn begint in sneltrein vaart naar links te lopen. Snel in de hengel hangen en druk zetten om te voorkomen dat de vis in de obstakels kan duiken.
Na een korte dril kan ik een prachtige spiegel landen. Met volle moed vaar ik de hengel weer op dezelfde plek uit. Het pop-upje ligt er de twee daaropvolgende nachten ongeroerd bij. Helaas blijft het verder die hele week weer doodstil. Ook bij Frans op de rivier gebeurt niets.

Strategy Expeditie 57711
De single popup levert snel resultaat op!

Orkaan!
Als we door de weerman gewaarschuwd worden voor Orkaan Doris, begint bij ons een belletje te rinkelen. Het is nu inmiddels eind februari en het wordt toch echt tijd voor een goeie vis. De wegen zijn bijna onbegaanbaar door de blubber, we liggen keer op keer op onze bek, en we zitten tot onze nek onder de modder. Maar wat boeit het ! Deze nacht MOETEN we vissen. Frans gaat naar de rivier, en ik kies voor een grote open stek aan het meer. De lijnen liggen er razendsnel in, en ik ga dan ook met de kippen op stok. We wensen elkaar succes via whatsapp en mijn hoop gaat uit naar een mooie vis. Als ik snachts ga plassen, zie ik dat de sterren aan de hemel staan en er geen zuchtje wind meer staat. Even heb ik zin om keihard te vloeken en te schreeuwen. Want het is inmiddels al 04.15 en de beste aastijd voor de winterperiode is al voorbij. S’ morgens rond een uur of 07.50 kijk ik teleurgesteld naar buiten. Mijn swingers hangen er nog ongeroerd bij en er heeft geen piep geklonken. Gefrustreerd draai ik mij nog een keer om, om nog wat slaap in te halen. Maar als ik net goed en wel in mijn slaapzak lig, klinkt er uit het niets een keiharde fluiter. Ik weet niet waarom, maar ik trek op mijn gemak mijn laarzen en trui aan vooraleer ik eens uit de tent stap. Als ik achteraf had geweten wat er aan de bel heeft getrokken, dan was ik waarschijnlijk nog in mijn blote reet naar buiten gerend! De dril is spectaculair te noemen, meters lijn vliegen als een idioot van mijn spoel en ik weet de vis met geen enkele mogelijkheid te keren. Na dik 30 minnuten begin ik mij een beetje te irriteren en ga meer druk zetten. Ik sta als quasimodo te drillen, en mijn armen zijn inmiddels volledig verzuurd. Net op het nippertje kan ik nog voorkomen dat mijn contactlens niet uit mijn oog valt, want die zijn door de wind een beetje uitgedroogd. Als ik meer druk begin te zetten, vindt de vis het leuk om ook nog een keertje aan te zetten. de hengel kraakt tot in het handvat en de slip blijft gieren. Na ruim 45 minuten weet ik het tij te keren en krijg ik de vis eindelijk mijn kant op. Heel even kan ik een glimp van haar opvangen en zie ik dat het een forse spiegel is. Nog geen enkele keer heeft de vis met zijn kop gebeukt en ik vermoed dan ook dat het hier om een beste vis gaat. Die gedachte heb ik nog niet uitgesproken of er komt een massieve kop boven water. Heel even schrik ik en weet ik niet hoe snel ik het schepnet van de grond moet grissen. Als ik de vis voor even in zijn totaliteit mag aanschouwen val ik bijna steil achterover van schrik. Na twee mislukte schep pogingen krijg ik de vis eindelijk in het net. Maar ik krijg hem er niet fatsoenlijk in ! Het schepnet is veel te klein voor deze bak! Snel pak ik mijn telefoon om Frans te bellen want ik krijg hem er met geen mogelijkheid uit. Mandy: "Frans ? Kun je mij even komen helpen. Ik geloof dat ik een 50er in mijn net heb en ik krijg hem er niet uit. Frans: "Oo echt ? Sjiek! Ik kom eraan schat".
Enkele minuten later komt Frans in zijn gele gevaarte aangereden, en ik roep naar hem: 1 APRIL! Even klinkt er een vloek en als hij de hoek om komt gelopen valt zijn mond open. Hihihi, ik moet stiekem een beetje lachen als ik eraan terug denk.Hop schoenen uit, sokken uit meneer staat al in het water te kijken naar wat er in het schepnet hangt. De vis heeft een enorme kop, eentje die ik nog nooit heb gezien bij een vis! Dit moet haast wel een hele dikke 50er zijn.
Als ik zie dat Frans de vis met grote moeite uit het water tilt, begin ik heel stiekem te hopen dat we hier met een 60-er te doen hebben. Als de vis aan de unster hangt en ik een blik op de naald werp kan ik wel janken! Ik schreeuw het hele meer bij elkaar en weet niet wat ik hier mee maak. De naald schiet door tot 34.2KG en we hebben het de rest van de week over niets anders meer.

Strategy Expeditie 5771
Ruim 34kg! Wat een ongelofelijke bak!

Strategy Expeditie 5779
Pff, dit is niet meer normaal...


Helaas steekt mijn dubbele hernia de kop op tijdens het fotograferen en moeten we na de fotosessie noodgedwongen naar de SEH in France. En dat is geen pretje in dit land kan ik je vertellen! Artsen die geen engels spreken, patiënten die gewoon met bedden op de gang liggen etc, etc. De rest van de dag loop ik alsof ik in mijn broek heb gescheten van de pijn. Gelukkig is mijn schatje zo lief om te koken, af te wassen en te stofzuigen. Toch zit ik die avond weer op mijn stek! De pijn kan me de pot op ! De pijn wordt dubbel en dwars beloond als ik vroeg in de ochtend weer een fluiter krijg. Als Quasimodo himself sta ik weer te drillen en de vis hangt keer op keer vast in het wier. Frans zit een stukje verderop, want ik heb hem gevraagd of hij in de buurt wil blijven vissen.Gelukkig komt hij net op tijd om de vis te scheppen en te aanschouwen wat ik dit keer weer heb verschalkt. Even moet hij lachen en zegt hij tegen mij: “Jij ouwe bakken verslindster, Je doet het weer he”!
Wederom mag ik een prachtbak verwelkomen in mijn armen en er voor even mee knuffelen. Ik duw wat pijnstillers in mijn strot en ga het gevaarte te lijf. Gezellig liggen we samen in het water te spartelen en schiet Frans prachtige platen. Frans heeft ook een vis gevangen en mag ook de eerste vis van dit prachtige meer verwelkomen!

Na wekenlang regen en kou te hebben gehad, breekt eindelijk een prachtige zonnige dag aan. Het zou 18 graden moeten worden, en dit is de uitgelegen kans de stalk hengel tevoorschijn te trekken. In de vroege ochtend begeef ik mij naar een klein open plekje tussen de struiken, en Frans trekt zijn snoekhengel tevoorschijn. Hij wil proberen om een van de grote rovers die dit meer rijk is te verschalken. Ik moet er niet aan denken om een snoek van 16kg te vangen!

Strategy Expeditie 57710
Eindelijk lekker weer en tijd om wat te stalken.

Ik voer een handje tijgernoten en halve bollen onder een struikje aan de overkant. Dit gaat nog precisie werk worden om hem hier precies naast te krijgen. Overal staan struiken en omgevallen bomen die het werpen niet makkelijk maken. Maar na twee keer gooien ligt hij precies daar waar ik hem hebben wil. Enkele minuten later komen er wat luchtbelletjes naar boven, en de spanning is te snijden. Mijn hengel staat tegen een omgevallen boompje, en het is dus opletten geblazen dat mijn hengel niet het water in wordt getrokken. Net als het spannend wordt, belt Frans of ik een foto wil maken van een gevangen snoek. Snel foto’ s maken en terug naar die hengel. Meteen bij de eerste keer gooi ik de hengel met een onderhandse worp spot on. Ik heb de hengel nog maar net tegen de boom gezet of de lijn trekt strak en de hengeltop begint te tikken. Snel pakken die hengel en de vis blokkeren. Ik mag hem geen enkele kans geven om zich onder een boom te verstoppen. We staan beiden te trappelen van de zenuwen en de spanning is werkelijk te snijden. Overal struiken, omgevallen bomen en wier waar de vis zich in kan vast zwemmen. Na een minuut of 5 heb ik de vis onder mijn hengeltop, en wat een dril is dat op een 6ft hengel! De haak zit mooi in de onderlip en ik kan de dril snel tot een einde brengen. Een prachtige dikbuik spiegel vergreep zich werkelijk binnen enkele seconden aan mijn montage. Wat is dit genieten zeg. Frans heeft inmiddels al 4 snoeken gevangen, en op mijn stek blijft het de uurtjes daarop stil. We besluiten te stoppen en terug te gaan naar het chalet, waar we een heerlijke snack maaltijd nuttigen.

Strategy Expeditie 57712
Een dikbuikige spiegel is de klos!

De overige dagen blijft het helaas angstvallig stil. Maar ik mag absoluut niet klagen! Ik kijk dan ook met opgeheven hoofd terug naar een mooie tijd. Wat een start van 2017!

Mandy Zupansic

 
Archief 
 Expeditie Zupansic

Bevroren oevers, ijskoude nachten en de kachel op de hoogste stand. Klappertandend naar je hengels staren terwijl de lucht strak blauw is, er geen zuchtje wind staat en de dauwdruppels in je tent langzaam...

Lees verder >
 Grade Keep Sack System

De laatste paar jaar is er een trend ontstaan waarbij karpervissers weighslings gaan inzetten als een bewaarzak. Dat is naar ons idee niet de bedoeling...

Lees verder >
 Strategy verwelkomt Dennis Hellings

Strategy verwelkomt Dennis Hellings. Strategy heeft de afgelopen jaren een flinke groei doorgemaakt. De combinatie van een gedegen praktijkervaring en...

Lees verder >
 Si beetmelders

Deze nieuwe Si 3+1 draadloze set is een lust voor het oog. De Si beetmelders kenmerken zich door een uiterst slank en stijlvol design. 

Lees verder >
 Outback Chaser Rolable Unhooking Mat

Een ideale mat voor het stalken of als je geen grote onthaakmat mee kunt of wilt nemen. De mat is na het uitrollen al...

Lees verder >
 Strategy Sunglasses

Een goede polaroid bril is een onmisbaar item binnen de karpervisserij. Niet louter en alleen om vis te spotten, maar vooral ook om schone plekjes te zoeken.

Lees verder >
 Een Lot uit de loterij

Le Lot, 481 kilometer lang maar hemelsbreed slechts 200 kilometer. Als je deze prachtige rivier op Google Earth bekijkt begrijp je meteen waarom.

Lees verder >
 Strategy verwelkomt Dennis Willemsma

Strategy heeft de afgelopen jaren een flinke groei doorgemaakt. De combinatie van een gedegen praktijkervaring en toegewijde productontwikkeling is...

Lees verder >
 Lovely springtime

Pieter heeft een erg succesvol voorjaar achter de rug. Diverse buitenlandse trips leverde hem een aantal schitterende vissen op, maar ook in Nederland verliep het niet slecht!

Lees verder >
 Ready for the shock?

Terwijl het voorjaar eindelijk is aangebroken en ik met een bak koffie in de hand en een felle ochtendzon in mijn gezicht over het door mij gekoesterde water tuur, waan ik mij weer even 16 jaar oud. 

Lees verder >
 The Scale

Bij een mooie of speciale vangst willen we graag weten hoeveel de vis weegt. Een goede en degelijke weegschaal is dan geen overbodige luxe.

Lees verder >
 Grade M-Brace Landing Net

Dit Grade landing net is de absolute top binnen het huidige aanbod van schepnetten en een lust voor het oog! Met het ontwerp van een gracieus ogend, maar zeer degelijk aluminium spreidblok hebben wij een uniek...

Lees verder >
 Outback The Elevator Landing Net

Dit Outback net is de absolute top in zijn segment. Het schepnet kenmerkt zich door een zelf ontworpen, robuust, aluminium ‘oversteekblok’. De armen en de...

Lees verder >
 Mandy verbetert haar PB schubkarper

"Mandy ? Can you come to the working party in Juli "? Dat zijn woorden die als muziek in mijn oren klinken. Overdag wat klusjes verrichten, en in de avond/nachtelijke uren vissen aan...

Lees verder >
 ´De Balkan Chaos vs De Thuisblijver´

Pieter en Martijn zijn lekker aan het timmeren op een water ergens in de Balkan terwijl ik thuis op mijn zolderkamer zit te timmeren op mijn laptop. Om de haverklap komen er... 

Lees verder >
 Randmeren Carp Cup 2017

Op 22-23 en 24 september wordt voor de derde keer de R.C.C. (Randmeren Carp Cup) gehouden. Dit grote spektakel wordt georganiseerd door Strategy (hoofdsponsor) en De KSN regio Zwolle. 

Lees verder >
 
Archief 2017Archief 2016Archief 2015Archief 2014Archief 2013Archief 2012